 |
Historia Prudnika
Ślady pobytu człowieka na terenie miasta, potwierdzone badaniami archeologicznymi,
sięgają epoki paleolitu. Miejscowa ludność utrzymywała kontakty handlowe z Rzymem,
co dokumentują znalezione tu rzymskie monety datowane na lata 700 p.n.e. -1250
r. n.e. Co do początków miasta, nazywanego początkowo Prądnik od nurtu wody, istnieją
dwie wersje.
Według legendy założycielami drewnianego zamku z Wieżą Pogańską byli templariusze.
Fakt ten miał mieć miejsce ok. 1000 r. choć skądinąd wiadomo, że zakon templariuszy
powstał w 1118 r. Dokumenty historyczne wskazują jednak na marszałka czeskiego
Woka z Rosenberga, który w latach 1255-1259 założył w tej okolicy kilka wsi, a
w obronnym zakolu rzeki Prudnik - zamek gotycki, kontrolujący ruch na szlaku handlowym
z Nysy do Opawy. Jego syn, Henryk około 1279 r. postarał się o lokację miasta
na prawie niemieckim. Wówczas powstał szachownicowy układ ulic z ratuszem i tzw.
blokiem śródrynkowym, otoczony owalnym układem murów obronnych.
W roku 1331 pojawia się po raz pierwszy nazwa Prudnik, powstała prawdopodobnie
wskutek biurokratycznych czechizmów. Do roku 1337 miasto znajdowało w granicach
Korony Czeskiej. Potem panem Ziemi Prudnickiej był Bolko Niemodliński, a następnie
do roku 1532 tj. do śmieci Jana Dobrego, Prudnik był w posiadaniu Piastów Opolskich.
Po wygaśnięciu tej dynastii rządy na tym terenie objęli Habsburgowie. Już wtedy
miasto było prężnym ośrodkiem rzemieślniczym i handlowym. Znani byli zwłaszcza
prudniccy płóciennicy, eksportujący swoje wyroby do Holandii, a także garbarze.
|
|
Lata wojny trzydziestoletniej (1618-1648) to dla Prudnika okres wielkich zniszczeń.
W 1642 roku gród został zdobyty, splądrowany, a następnie spalony przez Szwedów.
Wcześniej w 1625 roku tereny te nawiedziła epidemia dżumy, która zdziesiątkowała
miejscową ludność. Były to dotkliwe ciosy dla miasta, które na szczęście dość
szybko odbudowano z pomocą cesarza i cechu śląskich rzeźników. Później w wyniku
wojen śląskich pomiędzy Austrią i Prusami Prudnik znalazł się pod panowaniem Prus.
Kolejne ogromne zniszczenia przyniosła tzw. wojna ziemniaczana w 2 połowie XVIII
w. Wówczas w wyniku austriackiego ostrzału kulami zapalającymi miasto spłonęło.
Ponowny rozwój nastąpił z początkiem XIX w. W 1828 roku Prudnik liczył około 4000
mieszkańców. W tym też okresie powstały pierwsze fabryki wełny , lnu i jedwabiu,
a także fabryka adamaszku Fränkla. (zalążek Frotexu) wybudowano cegielnię, browar,
młyny i fabrykę octu. W 1876 roku Prudnik połączono koleją z Nysą i Koźlem.
Początek XX wieku związany był z rozwojem południowej części miasta, gdzie
powstała ciekawa zabudowa willowa, wielorodzinna, a także łaźnia miejska, park,
budynek kasyna i koszary.
Ważnym wydarzeniem w najnowszej historii Prudnika był plebiscyt górnośląski 1921
r., mający zdecydować o przynależności państwowej tej ziemi. Jak na całym Śląsku,
tak i tutaj zakończył się polską porażką.
W wyniku tego faktu do wyzwolenia 1945 r. Prudnik znajdował się najpierw w obrębie
Republiki Weimarskiej, a później III Rzeszy. Wyzwolenie przyniosło nowe wyzwania.
Rozpoczęło się organizowanie polskiej administracji i życia gospodarczego. Nastąpił
okres odbudowy miasta, powstały między innymi osiedla, budynki użyteczności publicznej
oraz nowe zakłady przemysłowe w północnej części miasta.
|
|
